Het is een prachtige ochtend eind februari. De allereerste waarop je voelt dat de lente in aantocht is. De zon schijnt door het openstaande raam de keuken in aan de Wulverhorst. Het geurt er heerlijk naar de verse houthakkersbroden die Gwyneth daar vanmorgen heeft gebakken. Druppelsgewijs verschijnen dorpsgenoten voor het raam van buurtbakkerij Graan met die banaan om één van de felbegeerde 40 broden, koekjes en overheerlijke cake op te halen. Voor wie dat op woensdagochtend niet lukt, ligt het klaar in de broodkast in de tuin.
De aanleiding voor Gwyneth om in Linschoten een bakkerij op te zetten, was dat bakker Harry Verwey na vele jaren stopte. Bakken vond ze altijd al leuk. Na een cursus bij Stevig Brood in Woerden en verschillende meeloopbezoeken bij bakkerijen in de regio, wist Gwyneth het zeker. Ze wil bakken en verbinden.
Het was ooit anders, want van origine heeft ze een heel andere achtergrond. Met een studie informatiekunde heeft ze een loopbaan in de ICT gehad, vaak in verbindende functies tussen techniek en gebruiker. Toch was het dat niet helemaal en dat vroeg om heroriëntatie. Ze volgde een coachingopleiding en begeleidde mensen met een druk hoofd om structuur aan te brengen in hun gedachten en zo weer het gevoel te krijgen dat je zelf regie hebt. Nu werkt ze aan het bereiken van haar eigen doelen. Dat doet ze op een ‘agile’ werkwijze: ze probeert veel en wat goed werkt, bouwt ze verder uit. Gwyneth laat als bakker groeien wat er ontstaat.
Momentjes maken
Het gaat daarbij niet alleen om het brood. Het is brood met een bijzondere waarde door het contact met klanten en de verhalen eromheen. Ze vertelt: “Ik probeer momentjes te maken. Ik vind het belangrijk om met aandacht te leven, juist als onze aandacht zo versnipperd wordt door bijvoorbeeld onze telefoon.” Dat gebeurt met de notentaart, die alleen op de top van de berg, of na een rondje landgoed, verorberd mag worden. Of de speciale Valentijnstraktaties, voor jezelf, je kind of je partner. “Mensen delen vaak hun ervaring en sturen dan een foto mee of stoppen een lief briefje in de koektrommel die ze terugbrengen.”
Zo zijn er ook de verhalen van de Oekraïense dame uit Montfoort, waarmee ze samen uitzoekt hoe ze Oekraïeners de smaak van thuis kan laten proeven. Dat doen ze door echt Oekraïens brood te bakken; donker roggebrood met koriander, mout en stroop. Of de Engelse vrouw waarvoor ze scones bakte en de vuilnismannen die vaste klant zijn geworden op woensdagochtend en die ze de afgelopen maanden beter heeft leren kennen. Ook klanten praten met elkaar bij als ze hun brood halen aan het raam van Gwyneth. Deze positieve bijdrage aan het doorbreken van bubbels in de maatschappij vindt Gwyneth heel belangrijk.
Gwyneth is nu een jaar bezig met de opbouw van haar bakkerij. Haar missie: het gezond voeden van de mensen om je heen. Ze is enorm blij op de nominatie én dat ze in zo’n mooi lijstje van ondernemers staat. Op haar professionele website staat bovenaan haar nominatie voor de Duurzaamheidsprijs 2026 vermeld.
Duurzaam productieproces
Het dorp is nog in diepe rust als Gwyneth op maandagochtend om 3 uur opstaat om de oven aan te zetten. Een uurtje later gaan de eerste broden erin. De wereld is dan nog van haar, thuis slaapt iedereen nog. “Op maandag maak ik de degen. En daarna gaan alle broden in aparte rijsmandjes de koelkast in om te fermenteren. Een lieve buurvrouw in de wijk heeft ook ruimte gemaakt voor broden. Dus de bakkerij is een beetje van de buurt.”
Voorafgaand daaraan heeft ze op zondag al twee keer de starter doorgestart. “Zodat deze op maandag op zijn allerblijst aan het bubbelen is,” vertelt Gwyneth. “Op woensdag gaat de wekker hier vroeg en worden de broden afgebakken. Ik krijg vaak de vraag of dat niet sneller kan. Ja hoor, dat kan! Maar dan worden de broden minder lekker en dan mis je een deel van het gezondheidsvoordeel dat desembrood kan brengen voor je darmen. Even niet bescheiden: ik kies voor smaak, kwaliteit en tijd, boven efficiëntie en commercie.”
Heel bewust worden de ingrediënten dus gekozen. Het meel komt van een molen uit het oosten van het land, de Prins van Oranje in Bredeveld, die bijvoorbeeld ook spelt en rogge levert. Dat is belangrijk, want in molenmeel zitten alle voedingsstoffen nog, terwijl deze in een fabriek er vaak worden uitgehaald en het meel wordt aangepast aan de gemiddelde voorkeur van de consument. Verder zitten er geen toevoegingen in haar brood: meel, water, zout. That’s it! Elke keer weer magisch dat je met 3 ingrediënten zulke broden kunt maken. In de categorie ‘gezond en lekker’ gebruikt ze vaak royaal pitten, noten, haver en volkoren en geen geraffineerde suiker.
Mensen halen het brood in een eigen zak op of krijgen een papieren zak eromheen. Maar meestal is ook dat niet nodig. De koekjes zitten in de leukste en verrassendste leenkoektrommels, bijvoorbeeld een volkswagenbusje of een antiek exemplaar. Zo is er geen verspilling van onnodige verpakkingen. De trommels worden door klanten naar de bakkerij gebracht. Vaak met een eigen verhaal.
Het lukt inmiddels echt om de hobbyfase te ontstijgen en meer inkomsten te genereren dan kosten te maken. Tegelijkertijd is opschaling ook nodig, want een bakker moet meer bakken, meer volume draaien, voor een goed verdienmodel. Het doel is dus om de 40 broden per week die in haar eigen keuken worden gebakken te ontstijgen. Maar opschaling is niet het belangrijkste doel van Gwyneth. Zij zoekt naar mogelijkheden om ook andere dingen, zoals cursussen, training en coaching, te combineren met het brood bakken.
Lokale samenwerking
Gwyneth verkent lokale samenwerking. Zoals met de molen in Woerden, die ook professioneel meel maalt. Nu kiest Gwyneth voor eerlijk en lokaal uit Nederland. Volledig biologisch meel brengt ook een andere prijs met zich mee en is vaak Duits of Frans. Mogelijk past zo’n hogere prijs voor het brood (nog) niet bij de vraag. Bovendien mist ze dan een stukje van het verhaal bij het brood.
Na de grote perenpluk in de Proeftuin van Linschoten werd peren-roggecake gebakken en nu overleggen ze binnenkort over wat ze over en weer voor elkaar kunnen betekenen. Ook bekijkt ze of de lokale winkel Oogst (een initiatief van o.a. Bloemenweide Boerderij) mogelijkheden biedt voor samenwerking voor verkoop of beleg. Gwyneth merkt dat deze ondernemers werken vanuit dezelfde idealen en tegelijkertijd snappen hoe geld werkt om een gezond bedrijf op te bouwen. Dat is verfrissend.
Steeds meer klanten
De 40 – nu nog warme – zuurdesembroden waren afgelopen donderdag binnen zo’n 5 minuten uitverkocht via de website. Nog sneller dan Lowlandskaartjes! Inmiddels overleggen klanten met elkaar wat de slimste bestelstrategie is om een van de gewilde broden te bemachtigen. Want: op = op.
Toen de bakhobby meer opleverde dan het gezin en de buren aankonden, trok Gwyneth de stoute schoenen aan en vroeg in de buurtapp of mensen interesse hadden om brood bij haar te kopen. Straatgenoot Jan was haar eerste enthousiaste klant en verschijnt ook deze ochtend aan het raam. Dat mensen gingen betalen voor het brood, dat was wel een heel grote stap. Want dan moet het product wel echt goed zijn!
Aanvankelijk had ze toen ze startte verwacht dat ze ‘reformwinkelklanten’ zou trekken, maar Buurtbakkerij Graan met die banaan trekt een breder publiek. Van jonge ouders tot ouderen, van lekkerbekken tot mensen die graag gezond eten. Mensen komen ook voor het concept; ze hebben de buurtbakkerij echt omarmd. Buurtgenoten wisten haar al heel goed te vinden en na het voorpagina-artikel in Op Het Dorp, hét blad van Linschoten, liep het helemaal storm.
Reclame hoeft Gwyneth niet te maken. Het gaat van mnd tot mond. Nieuwe klanten komen op de meel-lijst, en alles wordt op bestelling gemaakt. Zo blijft er nooit onnodig iets over. Klanten kopen haar brood, maar vragen ook om bakadvies en volgen haar leerzame tips die verleiden om gezond te bakken en te eten. Bovendien moet groeiende klandizie aansluiten bij de bakmogelijkheden.
Toekomstplannen
Waar veel bakkers de afgelopen jaren failliet gingen door schaars personeel, lage marges en concurrentie met de supermarkt, bouwt Gwyneth haar ambachtelijke bakkerij juist op. De ideeën die Gwyneth heeft over de toekomst zijn nog niet zo vastomlijnd. Maar wat wel vaststaat: ze groeit uit haar jasje. Daarom is ze op zoek naar een nieuwe plek. Een baklocatie en een winkel. Een plan voor een ‘foodtruck’ in de vorm van een omgebouwde container op het Dorpsplein haalde het nog niet bij de gemeente. Maar er hangt nu weer iets nieuws in de lucht. Spannend, nog even afwachten dus! Het vraagt lef om nieuwe dingen te doen, zoals in gesprek gaan met de gemeente en concrete stappen nemen die niet te groot zijn.
Al rijst het brood thuis haar keuken uit, gelukkig wordt ze volop gesteund. Haar jongens vinden haar prille onderneming waanzinnig. Ze vertellen dan dat mama vroeger iets deed met computers, daarna hielp ze mensen hun eigen doelen bereiken en nu is ze bakker! Waarbij ze zelf ook gretig hun bestellingen plaatsen. De pretzelbollen zijn hun favoriet.
Ze zou het bakken graag combineren met cursussen, training en coaching. Bij brood bakken werk je vooral met je zintuigen. Het is echt ruiken, kijken, proeven, voelen en zelfs horen. Je kunt het brood namelijk horen ‘zingen’ als het net de oven uitkomt. “Bakken helpt daardoor om even pauze te nemen van alles, doordat je focus echt bij het brood is.” Daarnaast droomt Gwyneth over samenwerking met scholen en met bijvoorbeeld het UWV of een ggz-instelling. “Ik denk dat je op een leuke en ontspannen manier veel over jezelf kunt ontdekken, terwijl je desembrood bakt.”
Maar het eerste doel is voor de zomer een eigen plek, waar ze het bakvolume kan laten stijgen en dit kan combineren met andere functies. Want het gaat om de totaalbeleving. Bakken geeft energie en eten verbindt. Dat lukt met deze buurtbakkerij!
Gwyneth Ouwehand
Buurtbakkerij Graan met die banaan
Wulverhorst 19 Linschoten
>> Website Graan met die banaan
Dit interview is gemaakt door Geertrui en Marjon
